Men gaat er vanuit dat je pas echt contact met je kind kunt maken als je een maand of 3 zwanger bent.
Je begint dan immers leven te voelen in je buik.
Het gaat reageren als je je hand op je buik legt.
Je kunt al gaan zien dat je zwanger bent, het wordt tastbaar.

Sommige mensen denken dat ze pas echt contact kunnen maken als het kindje geboren is.
Maar niks is minder waar, je kunt al contact maken met je kindje [zieltje] nog voordat je eigenlijk weet dat je zwanger bent.
Er is namelijk al een zielsverbinding.

Ik heb een keer meegemaakt dat ik in een heldere droom, een visioen, een baby zag.
Ik zag dat het een meisje was. Ze is een mooie volle baby, gezond, echt Hollands welvaren zal ik maar zeggen.
Op dat moment liet ze zich zien alsof ze 3 maanden oud was in Aardse tijd, aan Gene Zijde kennen ze namelijk geen tijd.
Ze praatte met mij via gedachtekracht.
Ik hoorde haar roepen: Ik wil naar mama, ik wil naar mama, ik kan niet langer wachten, ik wil naar mama. En ze strekte haar armpjes uit naar mijn linkerkant.

Ik zag naast mij, aan mijn linkerkant, een vrouw liggen. Ze keek naar een soort film. Het voelde als een film van haar leven.

Ik pakte het meisje op en hield het boven mij, liet het een soort van vliegen en ze schaterde het uit.
Ik kreeg er zelf de slappe lach van, wat een heerlijke aanstekelijke lach had ze.

Ze bleef maar naar die vrouw kijken en ik zei: Okay, toe maar heel even, maar daarna moet je nog even terug, want mama is nog niet zover.
Ik zeg, met gedachtekracht tegen die vrouw: ‘Er wil even iemand met je kennismaken en knuffelen’.
Moeder en kind in spé speelden even met elkaar en ze waren zo intens gelukkig. Er was zoveel herkenning en blijdschap.
Daarna speelde ik nog even met haar en zei: ‘Binnenkort mogen jullie elkaar ontmoeten en leren kennen’, gaf haar een kus op haar voorhoofd, liet haar naast mij naar de rechterkant zakken en ik zag haar niet meer.

Toen ik de volgende ochtend wakker werd kon ik me het grootste gedeelte nog goed herinneren en wist op dat moment ook om wie het ging. Dit was een vrouw die een hulpvraag bij mij had neergelegd omdat het haar maar niet lukte om zwanger te worden. Ik had een aantal sessies met haar gedaan om de zware en heftige ballast die haar belemmerde in het leven en het werkelijk open staan voor een zwangerschap blokkeerde, weg te halen.

Na deze nacht wist ik zeker dat ze een kindje ging krijgen, maar dat ze eerst nog even ergens doorheen moest.
En dat klopte ook, ze had de zoveelste poging IVF gedaan en lag huilend in bed omdat ze weer haar menstruatie had gekregen en dus niet zwanger was. 
Ze ging kapot van verdriet, maar ik kon haar nog niks zeggen, gewoonweg omdat ik anders haar proces waar ze nog doorheen moest zou doorbreken. Ze moest eerst door dit stuk heen en dan zou ze zwanger zijn.
Dat ging vrij snel… twee dagen later zou ze de uitslag krijgen vanuit het ziekenhuis en ja hoor: Zwanger!! Jippie wat een feest.
De bloeding die ze aanzag voor een menstruatie was een indalingsbloeding, precies zoals ik al gevoeld had.

Toen haar dochter geboren was, ja, het was echt een meisje, zag ik foto’s en herkende haar van Gene Zijde. Van die nacht dat ik al contact met haar had mogen maken en ze ook even van haar moeder heeft kunnen genieten.
Toen ik foto’s zag van haar toen ze ongeveer een maand of 3 was, was de gelijkenis erg groot.
Haar moeder hield haar in de lucht, zoals ook toen aan Gene Zijde, en haar dochter schaterde van de lach.

 Copyright © Praktijk Dyami. All rights reserved.